IMG 52012 kwietnia obchodzony jest Światowy Dzień Wiedzy na Temat Autyzmu. Dzień ten ma zwrócić uwagę społeczeństwa na problemy i potrzeby osób borykających się z tą chorobą oraz ich rodzin. Miesiąc Kwiecień jest zaś Światowym Miesiącem Wiedzy na Temat Autyzmu. Jednym z wydarzeń towarzyszących obchodom 2 kwietnia jest ogólnoświatowa akcja „Light It Up Blue". W Polsce pod hasłem „Na niebiesko dla autyzmu" jest celebrowana od 2011 roku. 2 kwietnia w geście solidarności z osobami z autyzmem na niebiesko zmieniają swoją iluminację tysiące budowli na całym świecie, w tym Empire State Building, Opera w Sydney, Pałac Kultury i Nauki.

W dniu wczorajszym Urząd Miejski w Nasielsku odwiedziły nauczycielki oraz jeden z uczniów Niepublicznej Szkoły Podstawowej „Pod Fiołkami”. Kadra placówki z terenu naszej gminy aktywnie spędziła wczorajszy dzień maszerując po mieście w kolorowych przebraniach i rozdając niebieskie cukierki i balony. Wszystko to, by zachęcić mieszkańców Nasielska do zapoznania się z chorobą a także zwrócić uwagę na dzieci i rodziny osób dotkniętych autyzmem. Niepubliczna Szkoła „Pod Fiołkami” apelowała o empatię, otwarte serce i bliskość w stosunku do ludzi z autyzmem.


Autyzm jest całościowym zaburzeniem rozwoju dziecka. Oznacza to, że u dotkniętych nim dzieci obserwuje się objawy nieprawidłowego funkcjonowania we wszystkich obszarach rozwoju. Pierwsze symptomy autyzmu pojawiają się bardzo wcześnie, często już u kilkunastomiesięcznych niemowląt, ale zawsze są widoczne przed ukończeniem przez dziecko 3 roku życia. Choć autyzm można zdiagnozować już u bardzo małych dzieci, to często diagnozuje się go również u nastolatków, a nawet osób dorosłych. W Polsce autyzm dotyka jedno na 300 dzieci. Świadomość dotycząca autyzmu w naszym społeczeństwie wzrasta. Ciągle jest jednak niewystarczająca, jeśli chodzi o konieczność specjalistycznego wsparcia, którego osoby z autyzmem potrzebują od wczesnego dzieciństwa po wiek dojrzały.
Autyzm może objawiać się w różny sposób, w zależności od stopnia głębokości i natężenia objawów. Zdarza się, że autyzmowi towarzyszą niepełnosprawności, na przykład intelektualna, wzroku, czy słuchu. Dzieci dotknięte tym zaburzeniem często przejawiają specyficzne trudności wychowawcze, które przeszkadzają im w codziennym funkcjonowaniu zarówno w zaciszu domowym jaki w środowisku szkolnym, przedszkolnym, czego skutkiem jest wykluczanie ich z życia społecznego czy rodzinnego.

Dziecko ze spektrum autyzmu to dziecko:
• które unika kontaktu z innymi, woli samotność, nie umie dzielić się z innymi swoim zachwytem czy zainteresowaniami, nie potrafi spontanicznie nawiązać kontaktu z drugą osobą, sprawia wrażenie, jakby przedmioty były dla niego ważniejsze niż ludzie,
• które często jest niemówiące, komunikuje się za pomocą okrzyków, pisków, pomruków, lub dziecko mówiące w sposób odbierany przez nas jako dziwny, wypowiadające słowa bez znaczenia, powtarzające każde słowo bądź zdanie które słyszy,
• z którym trudno nam nawiązać kontakt wzrokowy,
• które nie zawsze reaguje na swoje imię i słowa, często sprawia wrażenie jakby było "głuche",
• z ubogą mimiką i ekspresją twarzy, mające problem z odczytaniem naszych emocji, naszych gestów,
• które czasem zachowuje się w sposób dziwny i niepokojący: np. kręci się w kółko, kiwa się, wprawia w ruch obrotowy przedmioty, biega na palcach trzepocząc rękami,
• które ma trudności z rozumieniem reguł społecznych, przez co potrafi zachować się nieodpowiednio do sytuacji i miejsca, w którym się znajduje,
• którego zmysły inaczej odbierają świat, pojawia się nadwrażliwość na dźwięki, światło, smak i zapach, nadwrażliwość na dotyk,
• które ma swoje przyzwyczajenia, rytuały, szczególnie przywiązanie do jednej rzeczy lub zabawki,
• u którego każda zmiana może wywołać paniczny lęk, niepokój, a wówczas reakcja jest tylko jedna - płacz, często agresja, krzyk, złość.

"Ja myślę i czuję tak samo jak inne dzieci. I chciałbym się tak samo zachowywać. Ale nie umiem. Ciągle robię dziwne rzeczy i wszyscy myślą, że jestem głupkiem. Ale mnie naprawdę ubrania bolą, dlatego krzyczę,(...) I światło mnie boli, i hałas. Dlatego chodzę w kominiarce. Wtedy mi się nic nie stanie bo jestem schowany. Ale rodzice chyba tego nie lubią (...) Ale ja muszę. Wtedy się tak nie boję wszystkiego. I muszę się zawijać w koc i włazić pod materac. Lubię być taki ściśnięty, wtedy się uspokajam. Ale nie lubię, jak ktoś mnie dotyka. Nawet mama. To niemiłe. Wrzeszczę zawsze jak mnie boli albo jak się boję. A bolą mnie różne hałasy. Na przykład, jak dzwoni telefon, to mi się wydaje, że on mi dzwoni w głowie. I boję się spuszczania wody. I deszczu się boję. Jak on pada, to jakby ktoś strzelał".
Roksana Jędrzejewska - Wróbel "KOSMITA"


Wszystko to sprawia, że wychowywanie dziecka ze spektrum autyzmu jest niezwykle trudnym zadaniem dla rodziców. Poczucie bezradności, zagubienia, trudności w zapewnieniu dziecku jak najlepszej terapii, często poczucie bezsilności i zwątpienia, kiedy nie widać efektów terapii, złość, frustracja – to ich chleb powszedni. Nie pomaga społeczne niezrozumienie - częste komentarze "jakie niewychowane dziecko", krytyczne spojrzenia i szepty za plecami. "Ile razy można tłumaczyć, że moje dziecko ma autyzm? Czy mam to sobie wypisać na czole za każdym razem, kiedy wychodzę z domu?"- to częste myśli towarzyszące rodzicom dzieci ze spektrum. Na autyzm "choruje" nie tylko dziecko - "choruje" cała rodzina.
Kontakt z dzieckiem z autyzmem bardzo często wywołuje w nas strach - jak się zachować, jak do niego mówić, przecież jest dziwne, nieprzewidywalne, a co mam zrobić jeśli nagle rzuci się na mnie i zacznie bić? Lepiej uciekać, unikać. Ten lęk najczęściej wynika z niewiedzy, a prowadzi do pogłębienia izolacji społecznej dziecka i rodziny.


Nie bójmy się osób z autyzmem! Spróbujmy je poznać i zrozumieć!


#polskananiebiesko #autyzm #swiatowydzienautyzmu #lightitupblue
Żródło: Internet